Accreditatie

Accreditatie is "het verlenen van een keurmerk dat aangeeft dat aan bepaalde maatstaven is voldaan". In Nederland en Vlaanderen is accreditatie een voorwaarde voor bekostiging/financiering van een bachelor- of masteropleiding door de overheid, voor het recht om erkende diploma's af te geven en in Nederland een voorwaarde voor toekenning van studiefinanciering aan studenten. In het licht van de internationalisering van studie en arbeidsmarkt zorgt accreditatie voor (vergelijkbare) kwaliteitsborging van opleidingen binnen het hoger onderwijs.

 Op grond van de wet heeft de Nederlands-Vlaams Accreditatieorganisatie (NVAO) in februari 2003 de accreditatiekaders voor bestaande opleidingen en toetsingskaders voor nieuwe opleidingen vastgesteld. Deze kaders omvatten het beoordelingskader waarmee de kwaliteit van een opleiding getoetst wordt en de werkwijze bij accreditatie. De wet legt het initiatief om accreditatie aan te vragen bij de instellingen.
 De opleidingen werken een zelfevaluatierapport uit en verzoeken een Visiterende en Beoordelende Instantie (VBI) een externe beoordeling uit te voeren om de kwaliteit van de betrokken opleiding te beoordelen. De VBI doet daarbij een beroep op een commissie van onafhankelijke deskundigen die zich een oordeel vormt over de te accrediteren opleiding. Dit oordeel wordt vastgelegd en onderbouwd in een rapport. De NVAO baseert haar accreditatiebeslissing op dit rapport.

(Bron: website NVAO 2009)

Meer informatie over de Aanpak van Phanes | Adviseurs .

Onderwerpen accreditatie 

Bij accreditatie wordt de opleiding beoordeeld aan de hand van de volgende onderwerpen:

Deze onderwerpen zijn onderverdeeld in facetten en daarbij horende criteria.