Leendert Baris

Mijn naam is Leendert Baris. Ik ben geboren Rotterdammer maar woon in de Betuwe. Ik ben naast organisatieadviseur, trainer en projectmanager, hardloper, golfer, volleybaltrainer en coach, ook echtgenoot, vader en bediende van twee poezen. Ik ben gek op muziek en begeleid mezelf graag op de piano.

Na de middelbare school, Hogeschool Rotterdam (destijds: Sociale Akademie Rotterdam), militaire dienst en een aantal jaren werken als Bedrijfsmaatschappelijk Werker wist ik op mijn 26e eindelijk wat ik wilde worden: organisatieadviseur. Dus in de avonduren naar de collegebanken (Erasmus Universiteit), waar ik heb genoten van colleges over sociologische, economische en politicologische theorieën, organisatiekunde en bedrijfskunde. Wijlen Professor dr. Jan Buiter (zie kader) leerde mij de kneepjes van het organisatieadvieswerk met als leitmotiv: "Weten wat je niet weet, is belangrijker dan wat je weet". Een wijsheid die mij in mijn leven meer heeft geholpen dan alle studieboeken bij elkaar.

Wat ik het leukst vind om te doen ismensen te laten excelleren. Dat verveelt me nooit. Thuis, op het werk en in de sport. Mensen helpen om zo samen te werken, dat ze hun enorme potentie kunnen en durven gebruiken. En dat ze daarvoor worden gewaardeerd. Dan is voor hen de optimale organisatie een feit. Met loyale, behulpzame mensen die hun activiteit als zinvol ervaren en trots zijn op hun prestaties.

Teams bieden de beste mogelijkheid voor mensen om te excelleren. Ik doel op teams in organisaties en op sportteams. In mijn werk en vrije tijd begeleid ik teams bij het eruit halen wat erin zit. En dat is doorgaans meer dan wat de teamleden aanvankelijk zelf voor mogelijk houden. 

Ik werk pragmatisch, direct en resultaatgericht. Op z'n Rotterdams: "Niet lullen maar poetsen!" Zelfrelativering speelt daarbij voor mij een grote rol. De bekende econoom Keynes besloot een presentatie over de economie af met de woorden: "And at the end we all die." Dat is me uit het hart gegrepen: niets is voor de eeuwigheid. 

Ondanks dat relativeren, heb ik mijn gedachten aan het papier toevertrouwd. Zowel in de vorm van nieuwsbrieven als in boekvorm. 

"Alle neuzen een andere kant op"

Medio 2010 verscheen mijn boek `Alle neuzen een andere kant op`, waarin ik pleit voor een organisatie- en managementstijl die is gebaseerd op de menselijke maat. Machines, bureaus en vrachtauto's presteren weinig zonder menselijke inbreng. Mensen kunnen denken, hebben intuïtie en zijn intelligent. Ik pleit voor het benutten van die eigenschappen bij het oplossen van dagelijkse problemen in organisaties. 'Samen tob je gezelliger dan in je eentje"

"Managen van Complexiteit"

Mijn partner Viktor Markowski en ik hebben samen het  boek 'Managen van Complexiteit' (2016) uitgebracht. Hierin hebben we de complexiteit, dynamiek en diversiteit van organisaties benaderd vanuit verschillende invalshoeken. Variërend van de natuurkunde tot leer- en speltheorieën. Onze belangrijkste conclusies zijn;

  • Elke succesvolle organisatie kent een eigen specifiek optimum aan effectiviteit, efficiency en samenhang.
  • Alle organisatieleden moeten 'eigenaarschap' nemen en vanuit eigen kracht hun bijdrage leveren.
  • Het optimum wordt bereikt en gehandhaafd door permanent met kleine stapjes in de dagelijkse praktijk de organisatie aan te passen aan de dynamische werkelijkheid.

In ons boek noemen wij dit avontuur 'pragmatisch optimaliseren': samen uitvinden en toepassen wat het beste werkt. Zonder script en voorgeschreven methoden en procedures.

Phanes

In 2009 hebben Viktor Markowski en ik Phanes opgericht. Een pragmatisch en no nonsense raadgevend bureau voor organisaties. Voorbij de modellen of grote plannen en direct aan de slag. Rotterdams met een Haagse zakelijkheid en nuance.

Jan Buiter  (1923 - 2001) 

Jan Buiter vond dat de werkelijkheid zèlf het aangrijpingspunt is, in plaats van  modellen van de werkelijkheid. De adviseur of onderzoeker vraagt zich af (als een verbaasde kabouter) 'Hoe kan het hier werken? Wat wil men van mij? Kan ik dat? Wil ik dat?' 

Hij  onderscheidde in het organisatievak de 'organisatiegerichten' en de 'mensgerichten'. 'De 'organisatie-gerichten' zien organisaties als fenomenen die eigenstandig kenbaar zijn, met een eigen aard, oorzaak en gevolg. Deze benadering leidt tot algemene en technische kennis over organisatievormen, ontwikkelingsfasen, samenhangen enz.

Buiter was een mensgerichte. Deze zien organisaties vooral in termen van geordend menselijk gedrag. Vormen van samenleven. Als groepen mensen die hun doelstellingen realiseren. Met alle moeilijkheden van dien. De vorm  (met afspraken, procedures, hiërarchieën) waarin mensen samenwerken doet er minder toe, als die maar bijdraagt aan wat de groep wil realiseren. 

Een organisatie is een levend geheel en dus is een persoonlijke en interactieve manier van kennis vergaren vereist. Jan Buiter: "De onderzoeker moet omgaan met zijn object. Het object leren kennen en zich ermee verbinden, er tegen aan schurken, zonder daarbij zichzelf te verliezen. Ermee vrijen."